*1964, Lommel (B)


Studie - Studium - Education

- ‘Monumental arts, painting and sculpture’, St.Lucas-Institut, Gent

Frans van Roy - Over-schilderen

Als je het werk van Luc Hoekx kent weet je dat voor hem het concept al geruime tijd duidelijk en helder is. De tendens is gezet. Er zijn verwijzingen naar architectuur en ruimte. Men voelt de aanwezigheid van plannen en maquettes, bovenaanzichten en façades, men ervaart ruimte. Ik denk ook dat hij geen specifieke aanleiding of onderwerp nodig heeft om een nieuw werk te beginnen. Het scheppingsproces verloopt intuïtief. Een andere uitdaging zit hem in het experiment met de kleur, de aard van de verf, het soort ondergrond of drager, het gebruik van de kwasten. Dit zijn elementen die hij zoals een alchimist onderzoekt en die hem helpen zijn grenzen te verleggen. Maar het blijft schilderkunst, abstracte schilderkunst. Ook dit is voor hem zeer duidelijk. De keuze tussen figuratie en abstractie lijkt voor hem al lang geen vraag meer. Abstractie is voor hem niet enkel te plaatsen binnen het modernisme, abstractie is een gegeven dat de schilderkunst heeft verrijkt en nog steeds in ontwikkeling is. Hij is daarbij niet op zoek naar het ultieme schilderij maar laat het ontwikkelen binnen zijn visie op het repertorium van de modernistische schilderkunst en zijn keuze van materiaal en kleurgebruik.
Stap voor stap maakt hij nieuwe keuzes.
Zo ook is zijn laatste keuze een wel overwogen stap. Maar toch is het geen evident gegeven om als schilder over te gaan naar hard koel plexiglas als ondergrond. Voor Luc Hoekx is dit het materiaal dat hij nodig had om een nieuwe stap te kunnen zetten. Het oppervlak, de dikte, de glans en de transparantie zijn anders dan voorheen. Voor hem zijn deze elementen (eigenschappen) nieuwe ingrediënten die zijn onderzoek moeten activeren en moeten leiden tot een nieuwe ontwikkeling in zijn constructief proces.
Toch is deze keuze niet louter van een technische orde, maar slaat ze ook terug op de bekommernis ruimte te suggereren in het platte vlak, om zijn imaginaire architectuur- en landschapselementen meer diepte te geven. Door de transparante achtergrond gaat het geschilderde bijna autonoom voor het muurvlak zweven.

Het werk getuigt van een vasthoudende gedrevenheid met een streven naar een persoonlijke oplossing, een oplossing die een zeer modern karakter heeft. In eerste instantie doen zijn nieuwe werken mij denken aan een ver doorgedreven moderne architectuur of modern design. Ik bedoel hiermee dat ze dezelfde moderniteit uitstralen. Een moderniteit die in de hedendaagse figuratieve schilderkunst niet meer aan de orde is. Dit maakt dit nieuwe werk bijzonder en geeft mij vertrouwen dat elk persoonlijk onderzoek ook binnen de hedendaagse abstracte schilderkunst zijn plaats verdient.